Piosenka o Jego Warszawie

Utwór, który wzruszał, dodawał otuchy i wywoływał niezwykłe poczucie wspólnoty w pierwszych chwilach po wojnie.

Kiedy w 1945 roku zakończyła się II wojna światowa, Warszawa była całkowicie zrujnowana. Wszędzie leżały sterty kamieni, większość budynków została niemalże całkowicie zniszczona, ludzie nie mieli gdzie mieszkać. Wszystko trzeba było odbudować od podstaw. Wtedy też właśnie Warszawiacy, którzy dopiero co podnosili się z tragicznej w skutkach wojny, potrzebowali najwięcej otuchy i mobilizacji do działania.
Z pomocą przyszedł niejaki Albert Harris, polski pianista, kompozytor, autor tekstów piosenek i piosenkarz, który zasłynął kompozycją Piosenka o mojej Warszawie z 1944. 16 stycznia 1945 w studiu Polskiego Radia w Lublinie, w obecności Stefani Grodzieńskiej i Jerzego Jurandota, Mieczysław Fogg otrzymał utwór na wyłączność. W niektórych publikacjach znajdziemy informację o tym, że utwór ten był wykonywany jeszcze przed zakończeniem wojny. Niemniej, to właśnie w pierwszych chwilach po jej zakończeniu wyzwalał w ludziach najwięcej emocji. Nestor naszych piosenkarzy opowiadał, że nigdy w życiu nie miał w swoim repertuarze tak wzruszającego utworu.
W marcu 1945 roku Mieczysław Fogg otworzył kawiarnię Cafe Fogg, przy ulicy Marszałkowskiej 119, w której wystrój wnętrza stanowiły przedmioty znalezione w zrujnowanej Warszawie. Główną ozdobą było pianino, natomiast na inauguracji kawiarni wykonał on właśnie Piosenkę o mojej Warszawie. Była to bardzo wzruszająca chwila dla wszystkich ludzi, dlatego też autor zadecydował, iż będzie można usłyszeć ją tam każdego dnia. W obecnej chwili ciężko nam wyobrazić sobie, co czuli ludzie, którzy dopiero co wyrwali się z sideł okrucieństwa wojny i mogli iść, jako wolni obywatele, do kawiarni, w której tak wybitny artysta wypełniał ich dusze nadzieją na lepsze jutro.
Utwór – co zrozumiałe – doczekał się przez lata wielu wspaniałych wykonań. Piosenkę wykonywał między innymi Jerzy Niepołomski, który całą jedną płytę poświęcił piosenkom o Warszawie.
W 2007 roku mogliśmy usłyszeć cover piosenki w wykonaniu Czesława Niemena.


W roku 2012 utwór zaśpiewała Katarzyna Cerekwicka. Znalazł się on na płycie wydanej w 90. rocznicę odzyskania niepodległości.