Under the bridge

Podczas produkcji płyty zespołu Red Hot Chili Peppers „Blood Sugar Sex Magik” producent Rick Rubin często odwiedzał wokalistę Anthony’ego Kiedis, aby przejrzeć najnowsze materiały. To właśnie dzięki tym wizytom singiel „Under the bridge” ujrzał światło dzienne. Znalazł on bowiem w notatniku Kiedis’a osobisty wiersz o tym samym tytule i od raz zaproponował, by pokazać go grupie. Sam Anthony początkowo nie popierał tego pomysłu, ponieważ uważał, że utwór jest zbyt emocjonalny i nie pasuje do repertuaru zespołu. Jednak jak później sam wspomina, po zaśpiewaniu „Under the bridge” gitarzyście John’owi Frusciante i basiście Flea, muzycy od razu „wstali, podeszli do swoich instrumentów i zaczęli szukać rytmu i gitarowych akordów, pasujących do tekstu”. Frusciante wybrał akordy na wstępie piosenki, aby zrównoważyć przygnębiający charakter tekstu. Jak sam mówi „pomyślałem, że skoro słowa są naprawdę smutne powinienem napisać kilka akordów, które są szczęśliwsze”.

Utwór powstał w okresie rozpaczy i emocjonalnego wyczerpania artysty.  O samym momencie powstania utworu artysta mówi: „Under the bridge… zacząłem tworzyć trochę poezji w aucie, umieszczając słowa w melodii i śpiewałem całą drogę w dół autostrady. Kiedy wróciłem do domu, wyjąłem notes i zapisałem całą strukturę piosenki, mimo, że miał to być wiersz, którym radziłem sobie z własną udręką”.

Singiel osiągnął ogromny sukces, plasując się na drugim miejscu listy  przebojów Billboard Hot 100 oraz otrzymując Platynową Płytę od  Recording Industry Association of America.  „Under the bridge” jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów zespołu. Doceniony został również teledysk, zdobywając  nagrodę „Viewer’s Choice Award” oraz „Breakthrough Video” podczas MTV Video Music Awards.

Piosenka stała się inspiracją dla innych artystów i pozostaje przełomowym elementem ruchu alternatywnego rocka z początku i połowy lat dziewięćdziesiątych.

W 1998 roku piosenka została „scoverowana” przez przez brytyjski zespół All Saints. Zostało jednak zmienionych kilka wersów oraz usunięto ostatnią zwrotkę, ze względu na  nawiązanie do narkotyków. Cover stał się przebojem w Wielkiej Brytanii. Jednakże zespół Red Hot Chili Peppers nie był zadowolony z tej wersji. Dla Anthony’ego Kiedisa była ona źle odtworzona, a pominięcie ostatniej zwrotki sprawiło, że piosenka straciła osobiste znaczenie.

Pojawiło się również mnóstwo innych coverów w różnych konwencjach muzycznych. W 1996 roku znany muzyk jazzowy Frank Bennett cover umieścił na swojej płycie Five O’Clock Shadow, w 1995 roku cover znalazł się na płycie „Obsession” Tony’ego Hadley, a w 2006 roku piosenkę wykonał zespół  Gym Class Heroes w wersji hip-hopowej.